cemide

  Benim adım Cladius Ptolemaios. Araplar Batlamyus derler bana, siz de öyle tanırsınız. Mısır’da doğdum, büyüdüm. Genç yaşta İskenderiye’ye geldim. Burada büyük, çok büyük bir kütüphane vardı o zaman. Dünyanın en büyük kütüphanesi derlerdi. Eminim öyleydi, zira cihan fatihi Büyük İskender Efendimizin en şanlı, en kahraman komutanlarından, alimlerin ve sanatçıların koruyucusu I. Ptolemaios Soter, yani Kurtarıcı Batlamyus tarafından kurulmuştu. Eh Soter de kurtarıcı demek zaten. Benim de isim babam. İskender Mısır’ı fethettikten sonra, belki denize olan tutkusundan ve belki de gemiler olmadan dünyayı elinde tutamayacağına dair haklı inancından olmalı ki bu büyük liman kentini inşa ettirmiş. Adından da belli değil mi zaten? İskenderiye, yani İskender’in şehri. Roma’yı da kuran Romulus değil miydi? Şehri kuran kralın şehre adını vermesinden daha doğal ne olabilir ki? İskender, şehri kurduktan sonra sadece bir yıl kalmış Mısır’da. Gençliğin karşı konulmaz enerjisi ve tüm dünyayı fethetm...

  HİÇLİĞİN ŞARKISI Büyük düşünür ve ozan Porphyre Eglantine incelikli ve derinlikli yazılarıyla büyük bir ün yapmıştır ama en çok ölümsüz şiiri Chant du Néant (Hiçliğin Şarkısı) ile tanınır. “Koca bir çölde Sonsuz bir kum denizinde Arıyorum Yitik yolu arıyorum Bulamadığım yolu Bir orada, bir burada Bütün yönlerde ruhum Bulamıyor aradığını Bu korkunç boşlukta Bu sonsuz boşlukta Her yanım kum Göz alabildiğince parlak ve boğucu Sonra bir ses duyuyorum Tatlı, gür ve sarsıcı Diyor ki bana: “Kaybolmuş bir ruh sanıyorsun kendini sen! Bir ruh sanıyorsun kendini Yanılıyorsun Bir ruh değilsin gerçekte Kaybolmuş da değilsin Bir hiçsin yalnızca Yoksun sen.” Hiçliğin Şarkısı her ne kadar oldukça ünlü bir şiir olsa da nasıl bir ortam içinde yaratıldığını, ne gibi olaylara yol açtığını bilen pek azdır. Porphyre çocukluğundan beri çok duygulu ve her şeyi kendine dert edinen hassas bir kişiliğe sahipti. Var olmadığı korkusu sarmıştı yüreğini. Ayna...

  Candide Ya Da İyimserlik "Candide ( Kandid okunur)" Türkçe’de “ saf, temiz ” anlamına gelir. Büyük Fransız aydınlanma filozofu Voltaire'in 1759'da yazdığı hiciv tarzındaki kısa romanın adıdır. Her ne kadar pitoresk (macera) türünde bir roman olarak kabul edilse de eser esasen Leibniz'in yaşadığımız dünyayı " mümkün dünyaların en iyisi " olarak tarif eden felsefi görüşünün mizahî bir dille eleştirisidir. 17. Yüzyılın en büyük Alman bilim adamı ve filozoflarından biri olan Leibniz, Tanrı'nın tek mükemmel varlık olduğu ve evreni tüm insanlığın iyiliği için tasarladığı inancındadır. Leibniz, modern felsefenin kurucusu sayılan Descartes’in ruh-beden ikiliğine dayanan varlık anlayışına matematiksel bir çözüm sunmak ister. Evren, “ monad ” denilen olan sonsuz sayıdaki tinsel parçacıklardan oluşur. Bunlar fiziksel olarak yer kaplamazlar, aralarında bir boşluk yoktur, ancak ruhlar evreninin sonsuz sayıdaki en küçük yapı taşlarıdır. Her bir monad Tanrı tara...